Muzykoterapia

No categories selected. To fix this, please login to your WP Admin area and set the categories you want to show by editing this page and setting one or more categories in the multi checkbox field "Portfolio Categories".

CZYM JEST MUZYKOTERAPIA?


 

Tak jak nuty na pięciolini, nasze emocje wznoszą się i opadają w rytm melodii. Muzyka sprawia że chce nam się płakać, smiać, krzyczeć...ma siłe nami poruszać z głębi serca. W odróżnieniu od wypowiedzianego słowa, muzyka łączy się pezpośrednio z naszą podświadomością, z najstarszą ewolucyjnie częścią naszego mózgu, i jest w stanie wygenerować znaczną ilość endorfin i adrenaliny.


Ale muzyka może znacznie więcej niż pomóc wyzwolić nasze emocje, muzyka może być używana jako narzędzie w procesie terapeutycznym, a zatem muzykoterapia ma na celu poprawe jakości życia, zdrowia fizycznego, psychicznego, komunikacji społecznej jednostki.

 

Definicja Światowej Federacji Muzykoterapii:


„Muzykoterapia jest wykorzystaniem muzyki i/lub jej elementów (dźwięk, rytm, melodia, harmonia) przez muzykoterapeutę i pacjenta, klienta lub grupę w procesie zaprojektowanym dla ułatwienia komunikacji, uczenia się, mobilizacji, ekspresji, koncentracji fizycznej, emocjonalnej, intelektualnej i poznawczej w celu rozwoju wewnętrznego potencjału oraz rozwoju lub odbudowy funkcji jednostki, aby mogła ona osiągnąć lepszą integrację intra- i interpersonalną a w konsekwencji lepszą jakość życia.”


 

ZASTOSOWANIE MUZYKOTERAPII


Muzykoterapia ma bardzo szerokie zastosowanie, stosuje się m.in. w leczeniu psychiatrycznym, u dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju, we wczesnej interwencji, u pacjentów z chorobami serca, w rehabilitacji, w fizjoterapii, w radzeniu sobie ze stresem.


Muzykoterapia nie jest tylko i wyłącznie stosowana w procesie leczenia, ale również stosuje się ją do poprawy jakości życia.

 

CELE MUZYKOTERAPII


Muzykoterapie wykorzystuje się w celu:





  • Wzbudzenia, wyzwalania i aktywizowania procesów emocjonalnych

  • Rozwijania prawidłowej międzyludzkiej komunikacji

  • Wpłynięcia na stan pobudzenia psychomotorycznego oraz napięcia emocjonalnego i mięśniowego

  • Regulacji psychowegetatywnych zaburzeń

  • Wzbogacenia osobowości pacjenta

  • Wspomagania oraz wzbogacania metod diagnostycznych

  • Kształtowaniu sprawności psychomotorycznej

  • Odreagowania negatywnych emocji, rozwijania umiejętności relaksowania się

  • Wzmocnienia i ułatwnienia rehabilitacji, procesu leczenia,

  • Poprawienia kondycji psychofizycznej

  • Pobudzenia ekspresji

  • Usprawnienia funkcji percepcyjno-motorycznych



Ponadto muzykoterapia przyczynia się do rozwoju samowiedzy, budowy pozytywnej samooceny i pewności siebie jako osoby funkcjonującej w społeczności.


 

JAK WYGLĄDAJĄ ZAJĘCIA MUZYKOTERAPII


Muzykoterapia stosowana jest w pracy indywidualnej i grupowej, i przybiera forme aktywną lub pasywną. W naszym studiu skupiamy się na pracy indywidualnej w formie aktywnej, koncentrując się na zaburzeniach rozwoju dzieci tj. autyzm, adhd.


Zajęcia muzykoterapii indywidualnej z dzieckiem autystycznym służą przede wszystkim podążaniu za pacjentem w celu nawiązania z nim kontaktu (wrokowego, słownego, niewerbalnego). Za pomocą prostych muzycznych improwizacji próbuje się uzyskać zaufanie dziecka i nawiązać z nim kontakt, głosowo albo przy pomocy instrumentu. Terapeuta nawiązując do gry i zachowań dziecka, kształtuje określoną sytuację terapeutyczną. Po nawiązaniu kontaktu terapeuta wprowadza dziecko w dialog muzyczny. Charakter wypowiedzi muzycznej dziecka determinuje dalszy przebieg improwizacji. Dialog muzyczny rozwija szczere, bezpośrednie relacje partnerstwa między dzieckiem a terapeutą, dzięki dotarciu do obszarów interpersonalnych doświadczonych przez dziecko.1

Gdy trudno jest nawiązać kontakt, terapeuta dostosowuje się do aktualnych reakcji dziecka, naśladując go choćby w najprostszych czynnościach (do sposobu zchowania lub poruszania się). Jeśli kołysze się ono w jakimś rytmie, trzeba także najpierw wykonywać ten ruch, póżniej zaś rozpocząć muzyczną improwizację, zmieniając stopniowo rytm i dynamikę. 2. Rówineż można umiejętnie wykorzystać płacz dziecka, jego nieartykułowane dźwięki, ujmując je w formie zabawy dźwiękowej.

Muzykoterapia indywidualna pozwala wzmacniać spontaniczne reakcje dziecka, umożliwia tworzenie przestrzeni dla dziecka do poznania siebie i wyrażenia swojej indywidualności, umożliwia poczucie „zrozumienia” dzięki całkowitej akceptacji dziecka i jego zachowań, dostarcza motywacji do spontanicznego nawiązania kontaktu z drugą osobą bez przymusu i ze zrozumieniem.

1. Nordoff, P.; Clive R. (2008), Terapia muzyką w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi.

Historia, Metoda i Praktyka. Kraków: Wyd. Impuls.

2. Lewandowska, K. (1996), Muzykoterapia dziecięca. Zbiór rozpraw z psychologii

muzycznej dziecka i muzykoterapii dziecięcej. Gdańsk.

[divider top="1" /]